Ogólny opis

Ten rodzaj jest szeroko rozpowszechniony na całym świecie, ale szczególnie w Europie, gdzie obserwuje się go w różnych kulturach, takich jak ogrodowe rośliny (jabłka, brzoskwinie, gruszki i cytrusy) i winnice, szczególnie w wilgotnych regionach. Jest on szeroko rozpowszechniony w różnych miejscach położonych nad brzegiem Oceanu Atlantyckiego, co może być związane z wysoką względną wilgotnością w tym regionie.

Wygląd zewnętrzny

Kolor jasno beżowy, czasami brudno mleczny. Rozmiary – samica około 1 mm, samiec do 0,5 mm.

Cykl życiowy

Przechodzi przez standardowy dla roztoczy drapieżnych typu ontogenezy z fazami rozwoju – jajko, larwa, protonimfa, deutonymfa, dorosły osobnik.

Jajka są lekko wyciągnięte, owalne, jasno białe, częściowo przezroczyste. Długość jajka do 0,25 mm, średnica około 0,18 – 0,2 mm.

Larwy mają matowo-biały kolor, są mało ruchliwe. Mają tylko trzy pary nóg.

Protonimfy mają cztery pary nóg, mleczno-białego koloru, bardzo ruchliwe i aktywnie żywiące się. Długość ciała do 0,3 mm. Protonimfa.

Deutonymfy Amblyseius andersoni.

Trzecia faza przedimaginacyjnego rozwoju ma również cztery pary nóg białawego koloru, ale większa i bardziej żarłoczna. Długość ciała do 0,4 mm.
Wpływ temperatury na rozwój
Cykl życiowy entomofaga przy temperaturze 25 ° C. Jajo (3-6 dni) – larwa (1 dzień) – protonymfa (3-4 dni) – deutonymfa (3-4 dni) – imago (do 35 dni).

Szkodniki kontrolowane przez entomofaga

W kręgu ofiar Amblyseius andersoni znajdują się różne gatunki pajęczaków roślinożernych: Tetranychus urticae, Tetranychus cinnabarinus, Tetranychus atlanticus, Tetranychus turkestani, Oligonychus pratensis, Oligonychus persea, Oligonychus ilicis, Panonychus citri, Panonychus elm (rodzina pająków Tetranychidae), Aculus baddali (rodzina czteronogów Eriophyidae), Phytonemus pallidus, Polyphagotarsonemus latus (rodzina różnokątników Tarsonemidae). Dorosłe roztocze drapieżney atakują wszystkie stadia rozwoju pająka. Nimfy zazwyczaj żywią się jajami, ale mogą polować na inne stadia rozwoju szkodników.

Aktywność Amblyseius andersoni podczas żerowania na pająku wynosi około 5 osobników, a jajami – 15-20 sztuk na dzień. Zdolny do przetrwania na alternatywnym pożywieniu, podczas żerowania na pył. Intensywność żerowania zależy od temperatury i wilgotności otoczenia.
Główne zalety entomofaga
Amblyseius andersoni to agresywny drapieżnik, który aktywnie poluje na szkodnikach.

Adaptacja do warunków środowiska, możliwość działania pod różnymi warunkami temperatury i poziomami wilgotności, czyni je uniwersalnymi w różnych ekosystemach rolniczych.

Jedzą pyłek: Jedną z unikalnych zalet Amblyseius andersoni jest ich zdolność do żywienia się pyłkiem. Wykorzystują pyłek jako dodatkowe źródło pożywienia.