Ogólny opis

Mszyca ogórkowa (Aphis gossypii). Jest to kosmopolityczny gatunek szkodnika o wysokiej zdolności reprodukcyjnej. Atakuje ponad 250 gatunków roślin z 25 rodzin. Rozwija się na uprawach warzyw i melonów i powoduje znaczne uszkodzenia ogórków w zamkniętych warunkach gruntowych.
Mszyce to małe owady, które wysysają sok. Odwłok zakończony jest wyrostkiem zwanym ogonem. Aparat gębowy reprezentowany jest przez cienką ssawkę. Mszyce mają trzy pary odnóży. Po stronie grzbietowej znajdują się dwa wyrostki (rurki sokowe), przez które mszyce wydzielają lepką ciecz – spadzię.
W przeciwieństwie do innych owadów, ma bardzo skomplikowany cykl rozwojowy.

Cykl życia można podzielić na okres zimowy i letni.

Mszyce zimują na chwastach w postaci zapłodnionych jaj. Wiosną, gdy temperatura osiąga powyżej 5°C, pierwsze pokolenie bezskrzydłych samic zaczyna żerować i rozmnażać się głównie na chwastach. Pierwsze pokolenie składa się z bezskrzydłych samic, po których następują skrzydlate roznosicielki. W maju mszyce zaczynają migrować do roślin uprawnych, w tym szklarni. W szklarni mszyce mogą wytworzyć do 18 pokoleń w ciągu roku.

Wygląd zewnętrzny

Cykl życiowy

Cykl życiowy składa się z pokoleń o różnej morfologii. Jest to gatunek o niepełnej transformacji. Populacja rośnie bardzo szybko. Rozwija się jako gatunek o niepełnym cyklu. Rozmnażanie jest partenogenetyczne, poprzez żyworództwo.
Jaja. Żółte, ale wraz z rozwojem stają się błyszcząco czarne.
Nimfa. Występuje w różnych kolorach od brązowego do zielonego lub szarego. Często ma ciemną głowę, tułów i częściowo skrzydła. Ciało jest matowe, pokryte woskową wydzieliną. Okres nimfalny trwa średnio 7 dni.
Mszyca ogórkowa przechodzi 4 linienia przed osiągnięciem dojrzałości. Podczas każdego linienia zrzuca białą skorupę, która jest wyraźnie widoczna na roślinach.
Dorosłe owady są bezskrzydłe i uskrzydlone. Często można zaobserwować wszystkie formy jednocześnie.
Bezskrzydła samica ma od 1,0 do 2,1 mm długości i od 0,9 do 1,5 mm szerokości, ciało w kształcie gruszki i matowe. Kolor może być żółty, zielony lub czarno-zielony, z czarnymi rurkami. Po rozwoju larwalnym bezskrzydłe samice zaczynają rodzić. Średnia płodność wynosi do 85 larw.
Skrzydlata samica jest prawie całkowicie ciemna. Ogon jest brązowy, a odwłok zielony, ciemniejszy na górze. Skrzydlata samica rodzi do 45 larw. Wysoki odsetek uskrzydlonych samic jest typowy dla kolonii o dużym zagęszczeniu. Zaczynają one latać do nowych roślin, aby stworzyć nowe kolonie składające się z bezskrzydłych samic.

Wpływ temperatury na rozwój

W zależności od czynników zewnętrznych populacja Mszycy ogórkowej może wzrosnąć 10-130 razy w ciągu 10 dni. Pierwsze kolonie mszyc osiedlają się na dolnej stronie liścia. Optymalne warunki do rozwoju szkodnika to temperatura 20-25˚C i wilgotność względna 75-85%.
Długość życia szkodnika wynosi około 17-22 dni, przy czym okres reprodukcji trwa około 14 dni. Wysokie temperatury (powyżej 25°C) prowadzą do spadku reprodukcji.
Szkody gospodarcze
Mszyca ogórkowa ma bardzo szeroki zakres żywicieli, uszkadzając ponad 250 gatunków roślin. Jest poważnym szkodnikiem arbuza, ogórka, melona i dyni.

Występuje również na szparagach, fasoli, burakach, papryce, pomidorach, bakłażanach, bawełnie i hibiskusie.
U wszystkich roślin szkodnik uszkadza części nadziemne, powodując ich wysychanie, zwijanie się i obumieranie. Jeśli aparat liściowy jest silnie zaatakowany przez szkodnika, może powstać białawy nalot spowodowany przez grzyby saprofityczne, co z kolei utrudnia asymilację, oddychanie i transpirację roślin. Przy dużym zagęszczeniu kolonii szkodników zaatakowana roślina słabnie i ostatecznie umiera.