Ogólny opis

Ślinik luzytański jest szkodnikiem polifagicznym. Żywi się różnymi roślinami warzywnymi, jagodowymi, owocowymi itp. Gatunek ten został przypadkowo wprowadzony ponad 10 lat temu i obecnie szybko rozprzestrzenia się w Europie Środkowej. Szkodnik ten powoduje znaczne szkody w roślinach uprawnych w ogrodach i sadach, a także w roślinach zielnych na łąkach. Preferowane przez niego rośliny to kapusta, sałata, truskawki, marzanka wonna, mniszek lekarski, rzepak, grzyby itp.

Wygląd zewnętrzny

Ślimaki są hermafrodytami i nie mają skorupy zewnętrznej. Osobniki dorosłe są dość duże i osiągają długość 10-12 cm. Kolor ciała waha się od szaro-czerwonego do brązowego, w zależności od dojrzałości osobnika. Są one zawsze monochromatyczne. Krawędź podeszwy jest zawsze czerwona. Macki są czarne. Cechą odróżniającą ten gatunek od innych jest obecność 18-22 kawałków wytłoczonych zmarszczek skórnych między szczeliną płaszcza a linią środkową grzbietu. Podczas silnych skurczów ślimaki mogą przybierać półkulisty kształt. Dorosłe osobniki, w przeciwieństwie do larw, nie mają ciemnych bocznych pasków po bokach. Śluz na ciele szkodnika ma żółtawo-pomarańczowy odcień. Kolor podeszwy waha się od kremowo-żółtego do ciemnoszarego.

Cykl życiowy

Okres kopulacji trwa do 3-4 godzin, po czym osobniki składają jaja w stosach w glebie na głębokość 3-4 cm lub w ciemnych, wilgotnych miejscach. Jeden osobnik może złożyć jednocześnie ponad 100 jaj. Po złożeniu jaj osobnik dorosły umiera. Jaja ślimaków mają kulisty, owalny kształt i średni rozmiar 4,5 * 3,5 mm. Młode wykluwają się po około miesiącu. Cykl życiowy ślimaków jest roczny. Sezon lęgowy trwa od późnego lata do wczesnej jesieni. Masowa kopulacja odbywa się od września do października. Jaja i młode mogą zimować pod korą drzew. Wiadomo, że jaja nie wytrzymują temperatur tak niskich jak -6 °C.

Wpływ temperatury na rozwój

Wilgotne warunki klimatyczne przyczyniają się do masowego rozmnażania tych szkodników. W ciągu dnia ślimaki zwykle chowają się w ciemnych, wilgotnych miejscach (pod kamieniami, w szczelinach, studniach itp.). Temperatury powyżej +30 °C są dla nich śmiertelne. O zmroku wyczołgują się na zewnątrz, aby się pożywić. Optymalne warunki do rozwoju ślimaków to temperatura +18 °C i wilgotność względna 90-100 %.

Szkody gospodarcze

Aparat gębowy ślimaków składa się ze szczęki i tarki z ostrymi chitynowymi płytkami. Dlatego żywią się poprzez żucie.