Ogólny opis

Ćma azjatycka (Spodoptera litura) jest często mylona ze swoją bliską krewną, ćmą egipską (Spodoptera littoralis). Te dwa gatunki są trudne do rozróżnienia, ponieważ formy dorosłe i larwalne są prawie identyczne, chociaż mają różne siedliska. Ze względu na ich wizualne podobieństwo, te dwa gatunki ćmy były wcześniej uważane za jeden gatunek.
Gatunek ten występuje w ciepłych regionach tropikalnych i subtropikalnych. W oparciu o ciepłolubność szkodnika, obszarem potencjalnego rozprzestrzeniania się może być południowa część Europy, gdzie ćma może przetrwać w otwartych warunkach gruntowych.

Wygląd zewnętrzny

Cykl życiowy

Cykl rozwojowy Ćmy azjatyckiej obejmuje 4 stadia: osobnik dorosły, jajo, gąsienica (ma 6 stadiów), poczwarka.
Dorosła ćma jest szarobrązowym motylem o długości ciała 15-20 mm i rozpiętości skrzydeł 30-38 mm. W ciągu swojego życia (8-10 dni) samica może złożyć do 2500 jaj (w niektórych źródłach do 4000 jaj). Motyl składa jaja w grupach liczących do kilkuset sztuk. Samica pokrywa jaja łuskami i kosmkami z odwłoka. Rozwój w stadium jaja, w zależności od warunków hydrotermalnych, trwa 3-5 dni. Z jaj wylęgają się gąsienice, które przechodzą 6 stadiów rozwojowych. To właśnie ten etap powoduje uszkodzenia roślin. Szkodnik przechodzi przez wszystkie sześć stadiów larwalnych w ciągu 15-20 dni. Pod koniec rozwoju larwa szóstego stadium schodzi do gleby, gdzie przepoczwarza się. Rozwój w stadium poczwarki trwa około 11-13 dni.
Tak więc pełny cykl rozwoju jednego pokolenia azjatyckiego ćmy azjatyckiej trwa średnio 35 dni. W zależności od warunków, w ciągu roku może rozwinąć się od 6 do 12 pokoleń szkodnika.

Wpływ temperatury na rozwój

Zakres temperatur, w których może rozwinąć się ten typ ćmy, wynosi od 10 do 37 °C.
Szkody gospodarcze
Ćma azjatycka jest polifagiczną gąsienicą, która żeruje na liściach i częściach generatywnych roślin i może uszkadzać około 120 gatunków roślin uprawnych z ponad 40 rodzin. Może powodować szkody zarówno w otwartych, jak i zamkniętych warunkach gruntowych. Lista roślin żywicielskich obejmuje takie uprawy jak pomidor, bakłażan, sałata, kapusta, ziemniaki, dynia, miechunka, tytoń, soja, groch, słonecznik, kukurydza i ryż. Lista obejmuje również rośliny ozdobne, takie jak róże, chryzantemy, goździki i inne.