Ogólny opis

Pleśń brunatna lub plamistość jest powszechną chorobą, szczególnie w szklarniach, w których występują problemy z ogrzewaniem. Straty w plonach stają się zauważalne, gdy uprawy są silnie zainfekowane patogenem. Choroba występuje na ogórkach i pomidorach, ale patogeny na tych uprawach są różne.
Aby zapobiec rozwojowi choroby, uprawia się odmiany odporne, kontroluje temperaturę i wilgotność w szklarni, a dolne liście rośliny są usuwane na czas. Cyrkulacja nieogrzewanego powietrza w szklarni często prowadzi do rozprzestrzeniania się zarodników, a tym samym do szybkiego rozprzestrzeniania się choroby.
Choroba jest charakterystyczna dla różnych typów szklarni. W płodozmianie przejściowym niestabilne rośliny mogą stracić większość liści i owoców. Ze względu na redukcję aparatu fotosyntetycznego plony roślin są znacznie zmniejszone. Istnieją odmiany i hybrydy odporne i tolerancyjne na Cladosporium, co sprawia, że choroba ta jest rzadkością w szklarniach przemysłowych. W szklarniach foliowych, gdzie odmiany nieodporne na Cladosporium są uprawiane przez długi czas, choroba jest bardzo szkodliwa.
Na otwartym polu, chociaż rośliny są dotknięte przez Cladosporium, choroba jest mniej zauważalna.
Okres inkubacji bez objawów widocznych trwa 12-15 dni. Choroba osiąga swój maksymalny rozwój przy wysokiej wilgotności względnej i temperaturze 23-25°C. Maksymalny rozwój choroby obserwuje się, gdy na liściach pojawia się kondensacja na liściach lub przy bardzo wysokiej wilgotności względnej.
Cladosporium pomidora jest trudna do rozpoznania we wczesnych stadiach, ponieważ zmienia się kolor wewnętrznej strony liści. Na liściach tworzą się blade obszary, które stopniowo brązowieją. Z czasem na zewnętrznej stronie liścia pojawiają się żółte plamy, które ciemnieją w miarę rozprzestrzeniania się infekcji. Choroba atakuje również owoce. Pomidory nie dojrzewają i często gniją.
Objawy Cladosporium pomidora na niestabilnych odmianach i hybrydach pojawiają się najpierw na dolnych liściach, a następnie rozprzestrzeniają się w górę rośliny. Na górnej stronie liści między żyłkami pojawiają się eliptyczne chlorotyczne plamy, które później stają się czerwonawo-brązowe. Na dolnej stronie plam tworzy się najpierw jasnoszara, a następnie brązowawo-brązowa aksamitna powłoka, w tym zarodniki. Później przechodzi ona na górną stronę liści. Na etapie początkowym grzybnia i konidiofory są jasnoszare, dlatego zarodniki tworzące się na górnej stronie liścia są często mylone z mączniakiem prawdziwym. Liście stopniowo zwijają się i wysychają. Kwiaty i młode owoce są rzadziej atakowane, brązowieją, marszczą się i wysychają.

Czynnikiem sprawczym jest Cladosporium fulvum cooke lub Fulvia fulva. Istnieje wiele patogenicznych gatunków Fulvia fulva i co najmniej 20 genów odporności. Genomy wielu nowoczesnych odmian zawierają geny odporności na niektóre gatunki, a tylko niewielka liczba odmian jest odporna na wszystkie grupy gatunków.
Warunki o wysokiej wilgotności względnej i temperaturze powietrza są najbardziej korzystne dla rozprzestrzeniania się zarodników. Po dostaniu się do gleby mogą tam pozostać nawet przez 12 miesięcy. Przeżywalność patogenu jest wyższa w przypadku zimowania na resztkach roślinnych. Konidia mogą powierzchownie infekować nasiona pomidora, dlatego aby zapobiec rozwojowi choroby, konieczne jest stosowanie zabiegów przedsiewnych.