Ogólny opis

Ziemiórkowate (Sciaridae) to małe dwuskrzydłe owady o długości do 8 milimetrów i ciemnym ubarwieniu. Samice niektórych gatunków nie posiadają skrzydeł. Dorosłe osobniki większości gatunków komarów mają słabo rozwinięte aparaty gębowe i dlatego nie żerują.
Ziemiórkowate to szkodniki pochodzenia tropikalnego, które są obecnie szeroko rozpowszechnione. W Europie występuje obecnie około 600 gatunków.
Larwy komarów żyją i żerują w podłożu. Zazwyczaj larwy zjadają zgnilizny i rozkładające się resztki roślinne, nie powodując znaczących uszkodzeń roślin. W sprzyjających warunkach możliwe jest masowe rozmnażanie roślinożernych gatunków Ziemiórkowatych, które zaczynają uszkadzać podziemne części roślin, zakopując się w nich. Powszechnie występujące gatunki z rodziny Sciaridae, takie jak komary ogórkowe, ziemniaczane i szklarniowe, żywią się korzeniami i częściami roślin, które dotykają podłoża. Utrzymywanie wysokiej wilgotności w podłożu może spowodować masowy rozwój ziemiórkowatych.

Wygląd zewnętrzny

Cykl życiowy

Ponieważ dorosłe owady nie odżywiają się, żyją nie dłużej niż 10 dni. Samica składa do 250 jaj w glebie. Po 5-7 dniach z jaj wylęgają się larwy. Po wydostaniu się z jaj larwa przechodzi 4 stadia rozwojowe w ciągu 12-14 dni, żerując w podłożu. Larwy mają długość ciała od 5 do 12 mm i są koloru od jasnokremowego do białego. Pod koniec rozwoju larwa przepoczwarza się. Szkodnik pozostaje w stadium poczwarki przez około 5-6 dni, po czym wylęgają się osobniki dorosłe. Tak więc cały cykl rozwojowy Ziemiórkowatych wynosi średnio 4-5 tygodni.

Wpływ temperatury na rozwój

Szkody gospodarcze

Larwy Ziemiórkowatych żywią się resztkami roślinnymi, grzybnią, bakteriami i glonami w podłożu. Niektóre gatunki mogą jednak uszkadzać korzenie, a czasami przenikać do łodyg roślin, prowadząc w ten sposób do utraty turgoru i śmierci rośliny. Te gatunki Ziemiórkowatych mogą uszkadzać ogórki, w mniejszym stopniu pomidory, grzyby, boczniaki oraz rośliny ozdobne i kwiatowe.